05/03/2018 - "Η εξουσιολαγνεία ως κερκόπορτα", Χρ. Γιανναρά

    Αθήνα, 05/03/2018

    ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ


       Αναδημοσιεύουμε από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής 04/03/2018, άλλο ένα συγκλονιστικό άρθρο του Χρ. Γιανναρά με τίτλο : «Η εξουσιολαγνεία ως κερκόπορτα», το οποίο με αδιαμφισβήτητα και αδιάψευστα στοιχεία αναδεικνύει την τραγική πραγματικότητα στην οποία έχουν οδηγήσει την Ελληνική κοινωνία, το πολιτικό προσωπικό το οποίο κυβέρνησε την χώρα από το 1981 και μετά και την βαθειά παρακμή στην οποία έχει περιέλθει το κράτος των Ελλήνων.
    Η εξουσιολαγνεία ως κερκόπορτα - Χρ. Γιανναρά
    Η επιφυλλίδα γράφεται σε μέρες που ο ελλαδικός πληθυσμός αγωνιά (για πολλοστή φορά στα τελευταία σαράντα τέσσερα χρόνια), αν η Τουρκία θα αποφασίσει ή όχι την προσάρτηση ελληνικού χώρου, χερσαίου, θαλάσσιου, εναέριου.
    Με το ολονύχτιο ψυχόδραμα στη Βουλή για την υπόθεση Novartis, το ελλαδικό πολιτικό σύστημα βεβαίωσε την Τουρκία (επίσης για πολλοστή φορά) ότι μια πολεμική σύρραξή της με την Ελλάδα είναι τελείως περιττή: Ο,τι κι αν ορεχθούν οι Τούρκοι, οτιδήποτε, οι ελλαδίτες πολιτικοί θα τους το παραχωρήσουν οπωσδήποτε, γιατί θα προέχει πάντοτε ο ευτελισμένος μεταξύ τους σκυλοκαβγάς. Μοναδική και απόλυτη σημασία για τους ελλαδίτες πολιτικούς έχει η εξουσία, όχι σε πόση γεωγραφική επικράτεια θα ασκείται.
    Ετσι, στο Νταβός 2, ο Ανδρέας Παπανδρέου χάρισε αμαχητί στους Τούρκους την παραίτηση της Ελλάδας από κάθε δικαίωμα ερευνών για πετρέλαιο σε ολόκληρο το Αιγαίο – ακόμα και έξω από τη Σαλαμίνα. Ο Κ. Σημίτης αποδέχθηκε απροσδιοριστία συνόρων («γκρίζες ζώνες») σε ολόκληρο επίσης το Αιγαίο – αδύνατο πια να υψωθεί ελληνική σημαία σε βραχονησίδα. Καραμανλής ο βραχύς χάρισε στην Τουρκία το καθεστώς χώρας υποψήφιας για ένταξη στην Ε.Ε., άνευ όρων – χωρίς καν η Τουρκία να άρει την «απειλή πολέμου».
    Και προγενέστερα: Μήπως είχε υπάρξει η παραμικρή αντίδραση του ελλαδικού πολιτικού συστήματος για τον βίαιο αφελληνισμό της Ιμβρου και της Τενέδου, για τη μεθοδική εξάλειψη του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης; Ακούστηκε ποτέ ελλαδική κυβέρνηση να προσφύγει στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για τις προκλητικές παραβιάσεις της Συνθήκης της Λωζάννης από την Τουρκία; Χρησιμοποίησε ποτέ ελλαδική κυβέρνηση, ως πολιτικό όπλο, τις διεθνείς διαπραγματεύσεις για αναγνώριση της γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού και της εθνοκάθαρσης στη Μικρά Ασία και στην Ανατολική Θράκη;
    Αυτή η αυτεξευτελιστική, μονιμοποιημένη ως αυτονόητη στάση των ελλαδικών κυβερνήσεων σε θέματα εξωτερικής πολιτικής ποια αιτιολόγηση μπορεί να έχει; Μάλλον μία και μόνη (και μακάρι να μπορούσε να αμφισβητηθεί): Οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα κηδεμονεύονται (συχνά χωρίς προσχήματα) από αλλοδαπές «προστάτιδες» δυνάμεις. Η ελλαδική εξωτερική πολιτική πειθαρχεί (εκβιαστικά ή με ανταλλάγματα) στη στρατηγική «προστασίας» της περιοχής από το ΝΑΤΟ. Σε ποιο ποσοστό οι ελλαδικές κυβερνήσεις παραχωρούν την εθνική κυριαρχία (ή και την εδαφική ακεραιότητα) επειδή το απαιτούν οι στρατηγικές νατοϊκής «προστασίας» και σε ποιο ποσοστό επειδή εξασφαλίζουν έτσι οι ίδιες την εύνοια για παραμονή στην εξουσία, είναι ερώτημα «ταμπού». Το θέτουν μόνο οι ποικίλοι «περιθωριακοί», που δεν λογαριάζονται.
    Στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ, είχαμε την ανατριχιαστικά εναργή εικόνα ενός παρδαλού γκρουπούσκουλου, που νόμισε ότι, επειδή το ευνόησαν οι συγκυρίες, μπορούσε να παίξει με ακροβασίες «ανεξαρτησίας», πολιτικής αυτονομίας, συλλογικής αξιοπρέπειας – να παίξει θέατρο. Αρκεσε ένας απειλητικός βρυχηθμός σε μία και μόνο νύχτα, για να μετασχηματιστούν οι λεονταρισμοί στην πιο πειθήνια και εξευτελιστική υποταγή που γνώρισε ποτέ κυβέρνηση συμβιβασμένων. Αποδείχθηκε, άλλη μία φορά, πως δεν υπήρχε τσαγανό πίστης σε τίποτα, ούτε καν σε χρεοκοπημένη ιδεολογία. Σταθάκης, Γαβρόγλου, Φίλης, Κοτζιάς, ίδιο πολιτικό κενό με Καμμένο, Χριστοδουλοπούλου, Πολάκη, Κατρούγκαλο, Καρανίκα.
    Και αντιπολίτευση σε αυτή τη συμφορά, ποιοι; Σπιθαμιαίοι, που δεν κατορθώνουν ούτε και να ψελλίσουν εναλλακτική πρόταση, συγκεκριμένη ελπίδα αλλαγής στην παιδεία, στη δημόσια διοίκηση, στο ασφαλιστικό, στην υγεία, στη δημόσια ασφάλεια, στον ολοκληρωτισμό της πρωθυπουργικής απολυταρχίας που θέσπισε το παπανδρεϊκό Σύνταγμα του 1985. Νομίζουν ότι ολόκληρη η κοινωνία συγκροτείται από ανεγκέφαλους κάφρους που θέλουν το Κοινοβούλιο να αναπαράγει το γήπεδο, η αντιπολίτευση να εξαντλείται στην τεχνητή έξαψη, στα νευράκια και στις τσιρίδες, σε καταγγελτική μονομανία και ολοκληρωτική απουσία αντιπρότασης.
    Στο κωμικο-τραγικό μας Ελλαδέξ, το πολιτικό σύστημα έχει αλωθεί από ανθρώπους που κυριολεκτικά νοσούν ανίατη εξουσιομανία. Το νόσημα εξουδετερώνει ακόμα και την ευφυΐα των θυμάτων του. Φτάνουν άνθρωποι ικανής ευφυΐας να μην καταλαβαίνουν ποιο πειστήριο βεβαιώνει την αθωότητα και ποιο την ενοχή: Οποιος δεν έχει λερωθεί με χρηματοληψία από τη Novartis, ακούει ψύχραιμος τη στημένη συκοφαντία, χαμογελάει συγκαταβατικά και, απαθέστατος, ζητάει να δικαστεί το συντομότερο. Δεν εμφανίζεται πανικόβλητος στο βήμα της Βουλής, με χαμένον εντελώς τον αυτοέλεγχο της αξιοπρέπειας, ξεσπώντας σε διαπληκτισμούς με τον (θλιβερό κατά πάντα) πρόεδρο και αραδιάζοντας πληθωρικά τεκμήρια της αθωότητάς του, αλλά διπλάσιες τις αγοραίες ύβρεις για τους πολιτικούς του αντιπάλους, σε κατάσταση ανεξέλεγκτης εξαλλοσύνης. Η συμπεριφορά προδίδει αδυσώπητα τόσο την αθωότητα όσο και την ενοχή.
    Κυκλοφορεί ως φήμη αποφθέγματος του Τουργκούτ Οζάλ και συνιστά, σε κάθε περίπτωση, τετράγωνης λογικής πρόβλεψη: «Τα προβλήματα των ελληνοτουρκικών σχέσεων θα λυθούν από μόνη τη δυναμική των δημογραφικών δεδομένων». Δημογραφική κατάρρευση, το χωριό είδος υπό εξαφάνισιν, ο γλωσσικός εκβαρβαρισμός τεκμήριο αδυσώπητης υπανάπτυξης, παιδεία του χαβαλέ που προγραμματικά ετοιμάζει λούμπεν προλεταριάτο.
    Το επίπεδο του ελλαδικού Κοινοβουλίου καθορίζει τον ρεαλισμό των τουρκικών απειλών.

    02/03/2018 - Παράταση υποβολών 1ου/2018

    Αθήνα, 02/03/2018

    ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
       Κοινοποιούμε ανακοίνωση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. σχετικά με την παράταση υποβολών μηνός Ιανουαρίου 2018, προς ενημέρωσή σας.
    Ανακοίνωση Ε.Ο.Π.Υ.Υ.
          Ο Πρόεδρος                                  Ο Γεν. Γραμματέας
    Δρ Γεώργιος Βουγιούκας                         Ιωάννης Καραμηνάς
    Ιατρός Ακτινολόγος                                  Βιοχημικός

    01/03/2018 - Εβδομαδιαίο Οικονομικό Δελτίο του Σ.Ε.Β.

    Αθήνα, 01/03/2018

    ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
    Κοινοποιούμε το Εβδομαδιαίο Οικονομικό Δελτίο του Σ.Ε.Β.
    Οικονομική πολιτική νέας γενιάς, για ευημερία που δεν χαρίζεται με δανεικά, αλλά κερδίζεται με σκληρή δουλειά!

          Ο  Πρόεδρος                                 Ο Γεν. Γραμματέας
    Δρ Γεώργιος Βουγιούκας                       Ιωάννης Καραμηνάς
    Ιατρός Ακτινολόγος                               Βιοχημικός

    26/02/2018 - Ανοιχτή Επιστολή - Πρόσκληση σε εκλογο-απολογιστική Γεν. Συνέλευση

    Αθήνα, 26/02/2018

    ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

       Αγαπητοί Συνάδελφοι, μέλη του ΠΑ.Σ.Ι.ΔΙ.Κ.
       Πέρασαν ήδη τρία χρόνια από την προηγούμενη εκλογο-απολογιστική Γεν. Συνέλευση του Συνδέσμου μας και μαζί τρία χρόνια διακυβέρνησης της χώρας μας από την ˮ πρώτη φορά αριστερά  ̏ από την οποία αρκετοί προσδοκούσαν ότι θα έλυνε τα προβλήματα του κλάδου μας αλλά και της χώρας και θα πραγματοποιούσε όλες τις υποσχέσεις που είχε δώσει προεκλογικά, ακόμα και αυτές που με την λογική ενός μικρού παιδιού κραύγαζαν ότι είναι αδύνατον να γίνουν πραγματικότητα.
       Σ’ αυτά τα τρία χρόνια που πέρασαν με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, όχι μόνο δεν πραγματοποιήθηκε ούτε μία υπόσχεση από τις πολλές που είχε δώσει ο κ. Τσίπρας και η παρέα του για να υφαρπάξουν την ψήφο των αφελών ψηφοφόρων, αλλά απεναντίας έγιναν ακριβώς τα αντίθετα από τα υπεσχημένα, με αποτέλεσμα η εξαπάτηση των πολιτών αυτής της δύσμοιρης χώρας να μην έχει προηγούμενο.
       Την εξαπάτηση την βάφτισαν αυταπάτη, συνεχίζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο να υποτιμούν την νοημοσύνη μας και να αναδεικνύουν περίτρανα τον αμοραλισμό τους, τον τυχοδιωκτισμό τους και την αυταρχική τους νοοτροπία, η οποία μαζί με την απύθμενη υποκρισία και την άκρατη ιδιοτέλεια που τους διακατέχει, τους καθιστά επικίνδυνους για τα συμφέροντα της χώρας και των πολιτών της.
        Σ’ αυτό το χρονικό διάστημα που πέρασε γρήγορα και μέσα σ’ ένα περιβάλλον εχθρικό προς την επιχειρηματικότητα και την ιδιωτική πρωτοβουλία από πλευράς της πολιτικής ηγεσίας του Υπ. Υγείας, το οποίο δεν δέχθηκε ποτέ να μας συναντήσει και να μας ακούσει, όχι μόνο εμάς, αλλά και άλλους μεγαλύτερους θεσμικούς παράγοντες τους χώρου της υγείας όπως είναι οι μεγάλοι Ιατρικοί Σύλλογοι της χώρας (Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης), το Προεδρείο του Συνδέσμου μας προσπάθησε κυρίως με τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., αλλά και με άλλους κρατικούς φορείς, να δώσει λύση σε πολλά από τα προβλήματα που είχαν συσσωρευτεί από το παρελθόν, καταφέρνοντας να επιλύσει πολλά από αυτά, πάντα μέσα στα στενά πλαίσια μιας ιδεοληψίας κρατισμού που διαπερνά κάθετα και οριζόντια όλα τα πολιτικά στελέχη της σημερινής κυβέρνησης, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, αλλά και μέσα στα στενά οικονομικά πλαίσια των μνημονιακών υποχρεώσεων που έχει υπογράψει η χώρα μας και που οι σημερινοί κυβερνώντες, αντίθετα πάλι σε όσα έλεγαν, αποδεικνύονται οι καλύτεροι και οι περισσότερο υπάκουοι μαθητές.
       Επίσης, το Προεδρείο του Συνδέσμου μας οργάνωσε τη γραμματεία του με τέτοιο τρόπο, έτσι ώστε όσα από τα μέλη μας απευθύνονται σε αυτήν για την λύση των προβλημάτων τους που άπτονται στις σχέσεις τους με τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., αλλά και άλλων κρατικών φορέων, να τους επιλύονται άμεσα και οπωσδήποτε σε κάθε περίπτωση να κατευθύνονται στις σωστές διαδικασίες που πρέπει να ακολουθήσουν ώστε να οδηγούνται στην επίλυσή τους.
       Επιπλέον, μέσω του site του Συνδέσμου μας και των διασυνδέσεων που έχουμε με άλλα sites, πληροφορούμε τα μέλη μας για ό,τι συμβαίνει στον χώρο της υγείας και όχι μόνο, ενώ δίνονται οδηγίες και κατευθύνσεις για το χειρισμό διαφόρων θεμάτων που αφορούν τις μονάδες μας, σε πολλά από τα οποία έχουν γίνει παρεμβάσεις του Προεδρείου του Συνδέσμου για την ορθή διευθέτησή τους.
       Όπως έχω τονίσει επανειλημμένως, η αποτελεσματικότητα κάθε συλλογικής προσπάθειας εξαρτάται από την μεγαλύτερη συμμετοχή αυτών που έχουν κοινό συμφέρον και από την ικανότητα των ανθρώπων που έχουν επιλέξει για την ηγεσία του συλλογικού τους οργάνου, ηγεσία η οποία μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες κρίνεται για την επιτυχία ή αποτυχία στο έργο της από τα μέλη που απαρτίζουν αυτήν την συλλογικότητα και τα οποία έχουν την δυνατότητα να την επιβραβεύσουν ή να την αποδοκιμάσουν σε κάθε εκλογική διαδικασία, η οποία στα Σύνδεσμό μας και βάσει του καταστατικού του γίνεται κάθε τρία χρόνια, όπως είναι αυτή που σε λίγες ημέρες διεξάγουμε.
       Για όλους τους παραπάνω λόγους, πρέπει όλα τα μέλη του Συνδέσμου μας να δραστηριοποιηθούν δυναμικά αυτές τις ημέρες που απομένουν μέχρι τις εκλογές και να προσπαθήσουν να φέρουν νέα μέλη στις τάξεις του συλλογικού μας οργάνου, ενώ όσα, ελάχιστα, μέλη έχουν αποστασιοποιηθεί για λόγους μικροψυχίας, οικονομικού μικροσυμφέροντος ή διαφορετικής αντίληψης στη διαχείριση των θεμάτων που μας απασχολούν, να επανακάμψουν και να διεκδικήσουν μάλιστα, εάν το επιθυμούν, μια θέση στο Δ.Σ. του Συνδέσμου μας, έτσι ώστε εάν επιλεγούν από τα μέλη μας στην προσεχή εκλογική διαδικασία, να  συμβάλουν με τις προτάσεις τους στην διαμόρφωση των θέσεων του Συνδέσμου και στην διαχείριση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο κλάδος μας.
       Αυτή είναι εξάλλου η πεμπτουσία μιας δημοκρατικής εκλογικής διαδικασίας, μέσω της οποίας ελεύθερα και ανεμπόδιστα θα επιλέξουμε αυτούς που η πλειοψηφία των μελών μας θεωρεί αξιότερους και ικανότερους για να διαχειριστούν με τον καλύτερο τρόπο τις υποθέσεις που αφορούν τον κλάδο μας και τον Σύνδεσμό μας ειδικότερα.
       Σας καλώ λοιπόν όλους, παλαιά και νέα μέλη, να προσέλθετε με δύναμη και ενθουσιασμό στις εκλογές του συνδικαλιστικού μας οργάνου και να επιλέξετε εκείνους τους υποψηφίους οι οποίοι με ανιδιοτέλεια θα υπερασπιστούν με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα του κλάδου μας και τις θέσεις που η πλειοψηφία των μελών μας, κάθε φορά θα επιλέγει.

    Με φιλικούς χαιρετισμούς

    Δρ Γεώργιος Βουγιούκας
    Πρόεδρος ΠΑ.Σ.Ι.ΔΙ.Κ.

    23/02/2018 - "Οι κλέφτες και...οι κλέφτες", Ανδρέα Δρυμιώτη

    Αθήνα, 23/02/2018

    ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ


       Εξαιτίας της επικαιρότητας που αφορά την υπόθεση NOVARTIS, ένα θέμα που λόγω της συνάφειας του αντικειμένου ο κλάδος μας γνωρίζει πολύ καλά και επειδή θέλουμε τα μέλη του Συνδέσμου μας να είναι σκεπτόμενοι και ενημερωμένοι πολίτες, όπως έχουμε αναφέρει επανειλημμένα σε προηγούμενες αναδημοσιεύσεις, αναδημοσιεύουμε από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ του Σαβ/κου 17-18/02/2018, ένα καταπληκτικό άρθρο του κ. Ανδρέα Δρυμιώτη, συμβούλου επιχειρήσεων, με τίτλο : « Οι κλέφτες και … οι κλέφτες », το οποίο με απλό και εύκολα κατανοητό τρόπο περιγράφει την αποβλάκωση που έχει υποστεί η Ελληνική κοινωνία, η οποία την οδηγεί στην υποβάθμιση της ποιότητας του επιπέδου ζωής της και στην απώλεια της πραγματικής δημοκρατίας.
    Οι κλέφτες και … οι κλέφτες

    Ενας καλός φίλος μου έστειλε μερικές σκέψεις, οι οποίες αποδίδονται στον Voltaire. Προσπάθησα, αλλά δεν μπόρεσα να επιβεβαιώσω ότι πράγματι οι σκέψεις αυτές προέρχονται από τον Γάλλο φιλόσοφο, συγγραφέα και ιστορικό. Δεν έχει όμως καμία σημασία η προέλευσή τους αλλά το περιεχόμενό τους, το οποίο βρήκα ότι είναι πολύ αληθινό. Σας τις παραθέτω:
    «Στη ζωή υπάρχουν δύο είδη κλεπτών:
    – Ο κοινός κλέπτης είναι αυτός που σας κλέβει τα χρήματά σας, το πορτοφόλι σας, το ρολόι σας κλπ.
    – Ο κλέπτης πολιτικός είναι αυτός που σας κλέβει το μέλλον σας, τη γνώση σας, τον μισθό σας, την εκπαίδευσή σας, την υγεία σας, τη δύναμή σας, το χαμόγελό σας κλπ.
    – Μια μεγάλη διαφορά μεταξύ των δύο τύπων κλεπτών, είναι ότι ο κοινός κλέφτης σας επιλέγει για να σας κλέψει, ενώ τον πολιτικό κλέφτη είστε εσείς που τον διαλέγετε για να σας κλέψει.
    – Και η άλλη μεγάλη διαφορά είναι ότι τον κοινό κλέφτη συνήθως τον πιάνει η αστυνομία, ενώ ο πολιτικός κλέπτης πολύ συχνά προστατεύεται από συνοδεία αστυνομίας».
    Παρακαλώ να προσέξετε τη διατύπωση. Δεν αναφέρεται σε κατάχρηση δημοσίου χρήματος, ούτε όμως σε ιδεολογίες. Απλά χαρακτηρίζει τους πολιτικούς συλλήβδην «κλέφτες» γιατί όντως με τις πολιτικές τους, κλέβουν το μέλλον σου, αλλά κυριότερα το μέλλον των παιδιών σου, για το οποίο δουλεύεις προκειμένου να τους εξασφαλίσεις μια καλύτερη ζωή.
    Σαν μηχανικός που είμαι, μου αρέσει να απλοποιώ τα προβλήματα. Παρακαλώ, ακολουθήστε τον συλλογισμό μου. Σήμερα, το δημόσιο χρέος, δηλαδή αυτό που χρωστά η χώρα μας, είναι πάνω κάτω 325 δισεκατομμύρια ευρώ. Με απλά λόγια κάθε Ελληνας, ακόμα και το νεογέννητο που θα γεννηθεί σήμερα, κουβαλάει στην πλάτη του ένα χρέος 32.500 ευρώ, τα οποία κάποτε πρέπει να αποπληρώσουμε στους δανειστές. Δηλαδή μια τριμελής οικογένεια χρωστά, έστω και αν δεν το έχει συνειδητοποιήσει, 3 * 32.500 = 97.500 ευρώ, πέρα από τα τυχόν στεγαστικά ή καταναλωτικά δάνεια που μπορεί να έχει! Πόσοι ψηφοφόροι νομίζετε ότι έχουν συνειδητοποιήσει αυτή την πολύ απλή αλλά οδυνηρή αλήθεια; Καμία δημοσκόπηση δεν μας έχει φωτίσει, μέχρι σήμερα, σχετικά με το ποσοστό αυτό, αλλά προσωπικά πιστεύω ότι είναι πολύ χαμηλό. Πάμε όμως παρακάτω. Αν τους ρωτήσουμε για το πώς δημιουργήθηκε αυτό το τεράστιο δημόσιο χρέος, το οποίο χρωστάμε όλοι και ο καθένας χωριστά, είμαι βέβαιος ότι η μεγάλη πλειονότητα θα μας δώσει την ίδια απάντηση: Τα λεφτά τα έφαγαν η Siemens, η Novartis, τα εξοπλιστικά, οι Πολιτικοί, ο Τσοχατζόπουλος, τα Κόμματα, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, οι Εργολάβοι, οι ολιγάρχες κ.ο.κ. Βλέπετε, αυτή είναι η άποψη που επικρατεί, την οποία έχουν καλλιεργήσει τόσο τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης όσο και οι Πολιτικοί μας. Αυτό τους βολεύει, γιατί έτσι μπορούν να διαχειρίζονται την κατάσταση προς όφελός τους.
    Μετά την παραπάνω ανάλυση, προκύπτει φυσικά το αμείλικτο ερώτημα. Πού πήγαν τα λεφτά αυτά, ώστε να δημιουργηθεί αυτό το τεράστιο και δυσβάσταχτο δημόσιο χρέος; Ενα μικρό μέρος φυσικά πήγε στα σκάνδαλα που προανέφερα, αλλά δυστυχώς το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος σπαταλήθηκε σε αλόγιστες παροχές προκειμένου οι εκάστοτε κυβερνώντες να εξασφαλίσουν μόνο την επανεκλογή τους. Οσοι πολιτικοί προσπάθησαν να μιλήσουν με ειλικρίνεια βρέθηκαν εκτός πολιτικής. Ποιος, λοιπόν, φταίει για όσα μας συμβαίνουν; Εμείς, φυσικά, που επιλέγουμε με την ψήφο μας τους «κλέφτες» που κλέβουν το παρόν και το μέλλον μας.
    Ελάτε να δούμε ένα άλλο παράδειγμα που επιβεβαιώνει ότι οι πολιτικοί μας αποπροσανατολίζουν ώστε να παίζουμε στο δικό τους γήπεδο με τους δικούς τους κανόνες και με στημένο διαιτητή. Τις τελευταίες βδομάδες στην επικαιρότητα κυριαρχεί η υπόθεση Novartis. Πρωτοσέλιδα, αναλύσεις, αντίγραφα των καταθέσεων, ανάμειξη του FBI• δηλαδή όλα τα συστατικά για μια «σκανδαλώδη» ιστορία. Σαν υπόθεση εργασίας ας δεχτούμε ότι όλα όσα καταμαρτυρούν οι κουκουλοφόροι μάρτυρες είναι απολύτως ακριβή. Παρακαλώ, σημειώστε ότι σε καμία περίπτωση δεν τα θεωρώ ακριβή αλλά τα δέχομαι σαν υπόθεση εργασίας προκειμένου να αναδείξω τις ταχυδακτυλουργικές ικανότητες των πολιτικών που θα τις ζήλευαν ακόμα και οι διασημότεροι illusionist όπως ο David Copperfield και οι Penn and Teller. Αν αθροίσουμε όλα τα χρήματα που υποτίθεται ότι πήραν όλοι οι εμπλεκόμενοι πολιτικοί, δεν ξεπερνάμε το ποσό των 45 εκατομμυρίων ευρώ. Αυτό το ποσόν είναι σταγόνα στο ωκεανό των δισεκατομμυρίων που φαγώθηκαν στην υγεία στην ίδια περίοδο. Με συντηρητικούς υπολογισμούς η σπατάλη είναι περίπου 15 δισεκατομμύρια ευρώ! Ποιοι έφαγαν αυτά τα χρήματα; Φαρμακοβιομηχανίες ξένες και ελληνικές, φαρμακαποθήκες, φαρμακοποιοί, γιατροί, εργαστήρια, κλινικές και εν γένει όσοι εμπλέκονται στο πάρτι της υγείας που όλοι ζήσαμε και που ακόμα ζούμε. Παρ’ όλες τις προσπάθειες, ακόμα και σήμερα εξακολουθεί να γίνεται υπερβολική και περιττή συνταγογράφηση (πρόσφατο άρθρο μου στην ΚτΚ της 26ης Νοεμβρίου 2017, με τίτλο «Απάτες στη συνταγογράφηση και πληροφορική), διπλάσιες καισαρικές από τον μέσο όρο της Ευρώπης, περιττές εξετάσεις και συνεχώς εφευρίσκονται νέοι τρόποι για την κατάχρηση της φυσικής αδυναμίας που όλοι έχουμε στο θέμα της υγείας.
    Ετσι ακριβώς συνέβη στην υπόθεση της Novartis. Ολοι επικεντρωθήκαμε στην ανάμειξη των πολιτικών προσώπων και χάνουμε την ουσία της υπόθεσης. Φυσικά ο τυχόν χρηματισμός πολιτικών προσώπων ακόμα και με μικροποσά είναι και πρέπει να είναι κατακριτέος, αλλά παράλληλα δεν πρέπει να χάνουμε τον πραγματικό στόχο.
    Εξάλλου η έρευνα για τη Novartis που ξεκίνησε στις ΗΠΑ είχε στόχο τις παράνομες πρακτικές της εταιρείας για τη διεύρυνση της επιρροής της και την προώθηση των προϊόντων της. Η τυχόν εμπλοκή πολιτικών προσώπων που βοήθησαν προς την κατεύθυνση αυτή είναι το κερασάκι στην τούρτα. Ο κύριος στόχος ήταν η κατευθυνόμενη συνταγογράφηση μέσω του εκμαυλισμού των γιατρών με χρήματα, ταξίδια, δώρα και ό,τι άλλο επιθυμούσαν.
    Ομως, σε αυτόν τον στόχο συμβάλαμε ΟΛΟΙ. Στις 25 Απριλίου 2009, πολύ πριν ξεσπάσει η κρίση στην Ελλάδα, ο Αντώνης Καρακούσης έγραφε στο ΒΗΜΑ για το θέμα αυτό: «…Με τα χρόνια επεκτάθηκε και τώρα δείχνει να έχει λάβει χαρακτηριστικά οργανωμένης παρέμβασης σε ολόκληρο το σύστημα Υγείας. Η δομή του είναι πυραμοειδής. Ξεκινά από τις πανεπιστημιακές κλινικές, οι οποίες δίνουν τη γραμμή για τα νέα και ακριβά φάρμακα, και επεκτείνεται στις κατώτερες βαθμίδες, κατατρώγοντας ως άλλη ενδημική νόσος τα σωθικά του παραπαίοντος Εθνικού Συστήματος Υγείας. Οι δημόσιες δαπάνες Υγείας, με την ευθύνη και των γιατρών, εξελίσσονται τα τελευταία χρόνια με τρελούς ρυθμούς, μοναδικούς στον κόσμο. Εχουν πλέον ξεπεράσει εκείνες της εθνικής άμυνας και αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες πηγές τροφοδότησης των ελλειμμάτων και του δημόσιου χρέους… Αγγίζει τα όρια του οργανωμένου εγκλήματος και επί της ουσίας η συνδυασμένη δράση δεν διαφέρει σε τίποτε από εκείνη των κοινών ληστών. Με τη διαφορά ότι στην προκειμένη περίπτωση οι ληστές φορούν κοστούμια και αθώες άσπρες μπλούζες».
    Για να ολοκληρώσουμε το θέμα των φαρμάκων και της σημερινής κατάστασης, θέλω να σας θυμίσω ότι είμαστε η χώρα της Ευρώπης με το μικρότερο ποσοστό γενόσημων φαρμάκων. Η αυξημένη χρήση γενόσημων θα περιόριζε σημαντικά τη φαρμακευτική δαπάνη. Ποιος είναι υπεύθυνος για την κατάσταση αυτή; Είναι οι φαρμακοποιοί που προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι τα γενόσημα δεν είναι κατάλληλα για τους Ελληνες και οι δημοσιογράφοι που τους έβγαζαν συνεχώς στα κανάλια και τρόμαξαν τον κοσμάκη, ο οποίος στο θέμα της υγείας δικαιολογημένα έχει ευαισθησίες και ανησυχίες.
    Δυστυχώς όμως, αυτός, ο κακά ενημερωμένος, κόσμος θα κληθεί σε κάποια στιγμή να ψηφίσει και ουσιαστικά να διαλέξει τον πολιτικό που θα του εμπιστευθεί το μέλλον του.
    Κλείνω με τα λόγια του Winston Churchill που πιστεύω ότι ταιριάζουν στην περίπτωσή μας: «Το καλύτερο επιχείρημα εναντίον της Δημοκρατίας, είναι μια πεντάλεπτη συζήτηση με τον μέσο ψηφοφόρο». Παντού και πάντοτε το ίδιο πρόβλημα: Αγνοια!
    * Ο κ. Ανδρέας Δρυμιώτης είναι σύμβουλος επιχειρήσεων.

    Page 7 of 263

    BANNER PRIVACY

    Τελευταία νέα

    Βρείτε μας στο Facebook